Παρασκευή 1 Αυγούστου 2008

Η Έλλην ασθενής.

Αυτοκίνητο ήταν; Κάποιος «άνθρωπος με γερό σουτ? Κανείς δεν ξέρει και κανείς δεν θα μάθει. Πάντως το σκυλί βρέθηκε από υπάλληλο της εταιρείας χωρίς να μπορεί καν να σηκωθεί , να μην καταλαβαίνει απολύτως τίποτα και να τρέμει λες και το κτύπησε το ρεύμα. Σε λίγες ώρες και επειδή οι κτηνίατροι το σ/κ πάνε για μπάνιο έδειχνε από μόνο του καλύτερα, όμως την Δευτέρα η κατάσταση χειροτέρεψε . Τώρα πλέον το κεφάλι του δεν μπορούσε να σηκωθεί παρόλο που τα πόδια του έδειχναν να το κρατάνε όρθιο. Η Πάντα χαρούμενη και παιχνιδιάρα Εβίτα έδειχνε έτοιμη να ξεκινήσει το μακρύ ταξίδι χωρίς εισιτήριο επιστροφής αρνούμενη να φάει και να πιει οτιδήποτε αρνούμενη να καταλάβει ότι την χαϊδεύεις ότι είσαι κοντά της. Η γιατρός σήκωσε τα χέρια ψηλά και απλώς της έκανε ορό καθημερινά για να μην πάει από δίψα , μαζί με κορτιζόνες και διάφορα φάρμακα.
Για δύο μέρες πήγαινε στα χέρια στην γιατρό όπου με έκπληξη όλοι παραχωρούσαν την σειρά τους για να περάσει το «καημένο το σκυλάκι»». Την τέταρτη μέρα της άνοιξα με το ζόρι το στόμα και με το χέρι την ανάγκασα να πιει λίγο νερό, και το ίδιο βράδυ άρχισε να κουνάει λίγο την ουρά της μόλις καταλάβαινε ότι της μιλάμε (με άλλα λόγια δεν της έφτανε το σοκ είχε και μας να την ζαλίζουμε). Το απλανές βλέμμα έδειχνε να χάνεται και στη θέση του επανήλθε σιγά, σιγά το παιχνιδιάρικο ύφος ώσπου την Κυριακή που μας πέρασε φτάσαμε να κάνουμε μπάνιο στο μπαλκόνι και να τρώμε και πάλι σωστά χωρίς κουτάλια με τη γνωστή λαιμαργία. Η γιατρός μόνο που δεν χόρεψε τσάμικο όταν την είδε να είναι επιτέλους καλά (ήταν νησιώτισσα προτίμησε τον μπάλο , ενώ εγώ κρατούσα κάβο γιατί ως γνωστόνδεν χορεύω).

Παρασκευή 4 Ιουλίου 2008

Η καλή μέρα λένε από το πρωί φαίνεται

Η καλή μέρα λένε από το πρωί φαίνεται,.

Εκεί που περιμένεις ένα μουντζούρη τεχνικό με την κοιλάρα του και τα μαυρισμένη από τη δουλειά νύχια σκάει μύτη καλλίπυγος νεαρή τζιν παντελονάκι, άσπρο μπλουζάκι ,βαμμένο νύχι και διακριτικά αρωματισμένη. (και πιστέψτε με μετά από πολλά χρόνια στο εμπόριο το να αναγκάζεσαι να βγεις στην Λ. Κηφισίας για να αναπνεύσεις καθαρό αέρα μετά την είσοδο πελάτισσας που αρωματίζεται λες και θα βουτήξει σε λάκκο με σκατά με ΄έχει σημαδέψει) Εκεί που είσαι έτοιμος να ακούσεις για πολλοστή φορά τα γνωστά.,... πολύ δύσκολη περίπτωση φιλάρα , πρέπει να κατεδαφίσουμε το σπίτι και να το ξαναχτίσουμε να ούμε αλλιώτικα σε βλέπω να τα πλερώνεις διπλά σε κάνα μήνα... ακούς μία εμπεριστατωμένη σκέψη για το έργο που θέλεις να κάνεις, σοβαρή χωρίς πολλά - πολλά που σίγουρα ανεβάζουν το κόστος με μόνο όφελος αυτό του κέρδους του... μάστορα.

Αλλάζουν οι καιροί ? βελτιωνόμαστε? Ίσως ναι ίσως όχι. Ίσως το μάρκετινγκ να κρύβει την κακοτεχνία , ίσως η κοπέλα να μην έχει πιάσει κατσαβίδι στα χέρια της . Ίσως η διατομή του χαλκοσωλήνα να μην της λέει τίποτα. Αλλά η διαφορά στην αντιμετώπιση ήταν έκπληξη και μάλιστα ευχάριστη.

Μερικές φορές εύχομαι τα πράγματα να μην είναι μόνο ευχάριστα αλλά να δείχνουν κιόλας. Να μην σε βάζουν στην διαδικασία να κατέβεις εσύ στο επίπεδο του απατεώνα για να γλιτώσεις, στην ουσία, αυτό που ΔΕΝ πρέπει να σε χρεώσουν.

Η ημέρα συνεχίστηκε εξίσου καλά. Η μηχανή Νο 4 στη δουλειά επιτέλους αποφάσισε να μας δείξει τι μπορεί να κάνει ο Ανταλάτ κατάλαβε περίπου το 1/4 από αυτά που του είπα, ενώ και ο Κηφισός το απόγευμα παρ' όλη την κίνηση του μου χάρισε μία απολαυστική διαδρομή προς το σπίτι.

Τρίτη 1 Ιουλίου 2008

Φίτσουλας


Φίτσουλας

Αυτός που χώνεται παντού απρόσκλητος και αναπάντεχα, σαν την πορδή.



(Ορισμός από http://www.slang.gr/ )

Ο Φίτσουλας έγινε μέλος της οικογένειας μας πριν αρκετά χρόνια και έμεινε μαζί μας περίπου δύο. Χαμστεροϊδές ποντίκι κυριολεκτικά αφήνιασε όταν το χέρι του Υπαλλήλου του Pet Shop τον έβγαλε από το κλουβί του αποχωρίζοντας τον από το μοναδικό αδελφάκι που του είχε απομείνει. Όπως μας είπε ο υπάλληλος όταν τα πήρε ήταν δέκα ίσα που προλάβαμε το τελευταίο …καλό. Η Δήμητρα δεν είχε κανένα δισταγμό στο να διαλέξει αυτό από το αδελφάκι του . Ήταν σίγουρη ότι εκείνο την διάλεξε κοιτώντας την και σχεδόν παρακαλώντας την να το πάρει από εκεί. Σε όλο το δρόμο προς το αυτοκίνητο δεν δέχτηκε παρά το μέγεθος του κλουβιού να την βοηθήσω. Εγώ,!!! δικός μου είναι εγώ θα το πάω. Ο φίτσουλας είχε χωθεί κάτω από το φρέσκο ροκανίδι μέσα στην πλαστική φωλιά του και νομίζω ότι έτρεμε. Πρώτη στάση να δει ένα από τα αδελφάκια του, σύντροφο του πρώτο-εξάδελφου της Δήμητρας. Δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον να ξανά συναντηθούν ε και συνεχίσαμε για το σπίτι αφού πρώτα πρόλαβε να δαγκώσει ένα υπάλληλο μου στη εργαστήριο ο οποίος αποφάσισε ότι ήλθε η στιγμή στην ζωή του να χαϊδέψει ποντίκι.

Στο σπίτι βολεύτηκε μαζί με το κλουβί του στο καθιστικό πάνω στο τραπεζάκι κοντά στην μπαλκονόπορτα Πέρασε πολύς καιρός μέχρι να αποφασίσει να μας κάνει την τιμή να τον βλέπουμε όχι κρυμμένοι πίσω από πόρτες και τοίχους αλλά εκεί δίπλα στο κλουβί την ώρα που γέμιζε τα μαγουλά του με τροφή για να τα μεταφέρει στην φωλιά του . Οι πρώτες απόπειρες χαϊδέματος κατέληγαν πάντα σε ματωμένα δάκτυλα και φωνές από την μικρή , βρισίματα από μένα και επιδοκιμασίες του τύπου ..σας τα είχα πει τα ποντίκια δεν είναι για κατοικίδια από την σύζυγο.

Όμως εκείνη ήταν η πρώτη που κατάφερε να τον κάνει να τρώει από το χέρι της. Μέχρι που ένα κομμάτι από το χέρι της κατέληξε μεζεδάκι στα δόντια του και οι σχέσεις τους διαταράχτηκαν σαν τη δική μας με τα Σκόπια περί συνταγματικού ή μη ονόματος. Όσο περνούσε ο καιρός ο Φίτσουλας απέκτησε μία οικειότητα μαζί μου απολαμβάνοντας τις βόλτες του από το ένα χέρι μου στο άλλο , χαΐδεμα σε στυλ γάτας στο ανάσκελο στυλ και βόλτες μέσα στο σπίτι με ιδιαίτερη προτίμηση το μέρος κάτω από τον καναπέ κρεβάτι. Πλέον εκείνος μας περίμενε πίσω από την σιδερένια πόρτα της φυλακής του για να τον ταΐσουμε και να τον βγάλουμε για βόλτα.

Έμεινε μαζί μας κοντά δύο χρόνια ως που αποφάσισε να μας αφήσει φεύγοντας για τον παράδεισο των ποντικιών, προκαλώντας κύματα στεναχώριας στη μικρή και θλίψη στους μεγάλους.

Σάββατο 7 Ιουνίου 2008

Γκρίνια


Έχω :
Μία μάνα
Ένα πατέρα
Μια γυναίκα
Μία κόρη
Μία αδελφή
Μία SiS
Ένα αδελφό
Μία γιαγιά
Απειρα ξαδέλφια
Δύο Ανηψιούς
Μία Ανηψία
Άπειρα ξαδέλφια
Δουλειά
Σπίτι
Εξοχικό
Αυτοκίνητο
Δεύτερο Αυτοκίνητο
Κινητό (κινητά)
Τηλεόραση
Βίντεο
DVD
Υπολογιστή
Περπατάω
Βλέπω
Ακούω...
ΤΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙ?

Κυριακή 25 Μαΐου 2008

Καλοκαιρινές Επιθυμίες

Γιατρέ μου κάνε κάτι.

Συνήθως η τρέλα λένε πως πάει στα βουνά. Στην περίπτωση μου όμως πάει στην θάλασσα. όπως έχω γράψει και παλιότερα η θάλασσα είναι η μεγάλη μου αγάπη. Επίσης, αν και δεν θυμάμαι αν το έχω γράψει αυτό , το ταξίδι στη θάλασσα είναι τρέλα μου. Κάθε που ο καιρός δείχνει την έλευση του καλοκαιριού, άλλοτε νωρίς άλλοτε προς το τέλος της Άνοιξης, η ίδια σκέψη κολλάει στο μυαλό μου. Να πάρω σκάφος. Εδώ και χρόνια επαναλαμβάνεται με εκνευριστική συνέπεια το ίδιο σκηνικό. Να ψάχνω στο ίντερνετ να βρίσκω αγγελίες να πηγαίνω σε καταστήματα, να ψάχνω για σχολές ναυσιπλοΐας να το λέω από το πρωί που θα σηκωθώ μέχρι το βράδυ που πέφτω για ύπνο.

Γιατρέ μου δεν αντέχω άλλο. Και οι άλλοι βέβαια δεν με αντέχουν όταν τους ζαλίζω με τα θέλω μου αλλά αυτό ας το πουν στο δικό τους γιατρό. ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΣΩ ΕΓΩ ΟΛΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΕΝΤΑΞΕΙ?

Γιατρέ αυτό που θέλω να σε ρωτήσω είναι απλό.
Αυτή την αρρώστια την έχω πλέον συνηθίσει, αλλά πως να το πω? μένει σταθερή? ή μήπως σαν τον καρκίνο κάνει μεταστάσεις? Το μόνο που μου θα έλλειπε από την ελλειπή ζωή μου θα ήταν το χειμώνα να θέλω κανένα snowmobile να τρέχω στα χιόνια.

Παρασκευή 23 Μαΐου 2008

ΠΑΙΓΝΙΟΝ

Elvis Costello - (I Dont Want To Go To) Chelsea

Βρείτε και κερδίστε

αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω αβγδε ζηθικλμνξοπρστυφχψω