Δευτέρα, 09 Νοεμβρίου 2009

Απόγνωση

Δεν κοιμάμαι το τα βράδια.
Αγωνιώ, υποφέρω, τρέμω
Δεν τρώω, δεν πίνω νερό.
Χτες ξέχασα τα κλειδιά του αυτοκινήτου και το έσπρωχνα μέχρι τη δουλειά
Σήμερα δεν θυμόμουν ποιος είμαι μέχρι που με αντικρυσα στον καθρέπτη.
Ο καθρέπτης έσπασε και οικονόμησα επτά χρόνια γρουσουζιάς.
Επειδή τα μονά νούμερα μου την δίνουν έσπασα άλλον ένα για να τα κάνω δέκα τέσσερα.
Έδωσα όλα μου τα λεφτά σε ένα ζητιάνο στο φανάρι.
(μου είπε και ευχαριστώ που σήμερα θα έτρωγε μισό κουλούρι).
Ανέβηκα σε ένα δένδρο και πέταγα νεράτζια στους περαστικούς .
Ένας μου το πέταξε πίσω και με πέτυχε στο μάτι.
Ονειρεύομαι λιβάδια γεμάτα πράσινα άλογα.
Ένα έμοιαζε στον Πάγκαλο.
Τι έχω;
Γιατί δεν μπορώ να ησυχάσω;


ΘΕΕ μου
πότε θα εκλέξει επιτέλους αρχηγό η Ν.Δ.;


Σάββατο, 07 Νοεμβρίου 2009

Πρέβεζα




Αφιερωμένο στο korinoskylo

Θάνατος είναι οι κάργιες


που χτυπιούνται στους μαύρους τοίχους και στα κεραμίδια,

θάνατος οι γυναίκες που αγαπιούνται

καθώς να καθαρίζανε κρεμμύδια.



Θάνατος οι λεροί κι ασήμαντοι δρόμοι,

με τα λαμπρά μεγάλα ονόματά τους,

ο ελαιώνας γύρω η θάλασσα κι ακόμη

ο ήλιος θάνατος μες στους θανάτους.



Θάνατος κι ο αστυνόμος που διπλώνει

για να ζυγίσει μια ελλειπή μερίδα,

θάνατος τα ζουμπούλια στο μπαλκόνι

κι ο δάσκαλος με την εφημερίδα.



Βάσις φρουρά εξηκονταρχία Πρεβέζης.

Την Κυριακή θ' ακούσουμε την μπάντα.

Επήρα ένα βιβλιάριο τραπέζης,

πρώτη κατάθεσις..... δραχμαί τριάντα.



Περπατώντας αργά στην προκυμαία

"Υπάρχω" λες κι ύστερα "Δεν υπάρχεις".

Φτάνει το πλοίο υψωμένη σημαία.

Ίσως έρχεται ο κύριος νομάρχης.



[Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους


ένας πέθαινε από αηδία...


Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,


θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία]

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009

Χωρίς τίτλο

Είναι μέρες τώρα που σκέφτομαι τι να γράψω.
Την μία λέω να πώ για την αλλαγή της εξουσίας στην Ελλάδα.
Την άλλη για για τα Στάζ (ι).
Διαβάζω εδώ για συμπεριφορές που ενοχλούν.
Για απόψεις που  εκνευρίζουν.
Για σοφά λόγια που είναι κενά.
Ο τιτανικός πάλι βυθίζεται στις οθόνες της τηλεόρασης.
Η λογική πάλι, βυθίζεται στη αφασία του Νεοέλληνα.

Έτσι ακούω τραγουδάκια σαν αυτό.



Και.... ξεχνιέμαι.

Τετάρτη, 07 Οκτωβρίου 2009

The Killer's Song

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009

Παιχνίδια του Ήλιου




Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2009

ΘΑ

ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ ΘΑ
Μας ΠΡΗΞΟΥΝ τα ΟΥΜΠΑΛΑ πάλι

Τρίτη, 01 Σεπτεμβρίου 2009

Είμαι πολύ ωραίος.

Δώσε με λίγο σαγανάκι ρε
έχω παιδάκια να θρέψω
Μάγκες ελάτε ο τυπος κερνάει σαγανάκι
Αργείς φίλε
Πού πηγε, που πήγε!
Νά κέρναγε και κανένα παγωτάκι τωρα!
Είμαι πολύ ώραίος γαμώτο!

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2009

Προσγείωση


.......λα λα λα λα λα λα.......

.......λα λα λα λα λα λα.......

.......λα λα λα λα λα λα.......






γκλουπ!!!!


Edit: Παρακολουθώντας στην Τιβί τα γεγονότα, ακούω σχεδόν από όλους τους ρεπόρτερ ότι  αν έστελναν ένα αεροπλάνο εδω (στο σημείο που βρίσκεται ο καθένας) θα είχε σβήσει από μέρες η φωτιά.
Λογικά λοιπόν αν είχαμε γύρω στα 400 πυροσβεστικά αεροπλάνα και αν αυτά ακούγανε τους ρεπόρτερ δεν θα φτάναμε σε αυτη την καταστροφή.
Στην προηγούμενη φωτια στην πεντελη είχα βρεθεί απο αναγκη επι τόπου. Έβλεπα λοιπόν ότι 9 στα 10 σπίτια που ήταν κτισμένα νομιμα και παράνομα μέσα στο δάσος είχαν ακαθάριστες αυλές και κήπους γεμάτους ξερά χόρτα και δέντρα που τα κλαδιά τους έφταναν στις ξύλινες (κάτω απο το κεραμίδι) στέγες. Όταν δε οι πυροσβέστες περνούσαν και τους έλεγαν να καθαρίσουν ήθελαν να κάνει αυτή τη δουλειά το κράτος, και να στείλει από ένα (τουλάχιστον) πυροσβεστικό σε κάθε σπίτι.
Το αποτέλεσμα ήταν στο μέρος που βρισκόμουν κα καούν 4 σπίτια γύρω απο το σπίτι του αδελφού  παθαίνοντας σοβαρές ή μικρές ζημιές μόνο και μόνο επειδή οι ιδιοκτήτες τους αδιαφορούσαν για τον κίνδυνο περιμένοντας απο το κράτος να  σώσει τις περιουσίες τους που οι ίδιοι έθεταν σε κίνδυνο.
Αυτή είναι η μία άποψη του προβλήματος και δεν αναιρεί τις ευθύνες του κράτους και της  πολιτείας για το έγκλημα που γίνεται αυτές τις μέρες σε βάρος της ίδιας μας της υπαρξης  στην Αττική.



Παρασκευή, 07 Αυγούστου 2009

Παιρνω τα κουβαδάκια μου ...


και πάω παραλία

Τρίτη, 04 Αυγούστου 2009

Σημάδια


Υπάρχουν μέρες που δεν τελειώνουν
Άλλες που δεν προλαβαίνεις να τις ζήσεις.
Νύχτες αξημέρωτες?
Ημέρες που δεν βραδιάζει ποτέ?