Δευτέρα, 9 Νοεμβρίου 2009

Απόγνωση

Δεν κοιμάμαι το τα βράδια.
Αγωνιώ, υποφέρω, τρέμω
Δεν τρώω, δεν πίνω νερό.
Χτες ξέχασα τα κλειδιά του αυτοκινήτου και το έσπρωχνα μέχρι τη δουλειά
Σήμερα δεν θυμόμουν ποιος είμαι μέχρι που με αντικρυσα στον καθρέπτη.
Ο καθρέπτης έσπασε και οικονόμησα επτά χρόνια γρουσουζιάς.
Επειδή τα μονά νούμερα μου την δίνουν έσπασα άλλον ένα για να τα κάνω δέκα τέσσερα.
Έδωσα όλα μου τα λεφτά σε ένα ζητιάνο στο φανάρι.
(μου είπε και ευχαριστώ που σήμερα θα έτρωγε μισό κουλούρι).
Ανέβηκα σε ένα δένδρο και πέταγα νεράτζια στους περαστικούς .
Ένας μου το πέταξε πίσω και με πέτυχε στο μάτι.
Ονειρεύομαι λιβάδια γεμάτα πράσινα άλογα.
Ένα έμοιαζε στον Πάγκαλο.
Τι έχω;
Γιατί δεν μπορώ να ησυχάσω;


ΘΕΕ μου
πότε θα εκλέξει επιτέλους αρχηγό η Ν.Δ.;